Stowarzyszenie
Oleśnicki Uniwersytet Trzeciego Wieku

DYSKUSYJNY KLUB FILMOWY

 DYSKUSYJNY KLUB FILMOWY – opiekunem sekcji jest Elżbieta Sosnowska.

Dyskusyjny Klub Filmowy działający w ramach OUTW jest jedną z najmłodszych sekcji. Grupa skupia około 12 Pań. Na początku spotykałyśmy się  raz w miesiącu; obecnie, kiedy nawiązałyśmy współpracę z kinem Spirala  są to dwa spotkania. Dobór repertuaru jest różny – oglądamy zarówno filmy fabularne, jak i dokumentalne. Ja, jako opiekun grupy, staram się zawsze przygotować jakieś ciekawe materiały będące wstępem do filmu. Czasem są to np. wywiady, które ukazały się w czasopismach, znajdujących się w zasobach bibliotecznej czytelni, a czasem prezentacja dorobku artystycznego związanego z bohaterem filmu. W związku z tym, że pracuję w oleśnickiej bibliotece staram się, by włączyć je jako materiał do dyskusji. – Elżbieta Sosnowska

Dyskusyjny klub filmowy (DKF, ang. film society, fr. ciné club) – zrzeszenie miłośników sztuki filmowej, mające na celu pogłębianie wiedzy członków klubu na temat tej sztuki oraz jej popularyzację. Głównym sposobem realizacji tych celów są projekcje filmów o wysokich walorach artystycznych lub poznawczych. Jednak z założenia DKF nie ogranicza się tylko do takiej formy, uzupełniając projekcje o prelekcje, dyskusje, spotkania z twórcami, publikacje.

Ojczyzną ruchu klubów filmowych jest Francja. Terminu „klub filmowy” po raz pierwszy użyli w 1921 r. Germaine Dulac i Ricciotto Canudo. Pierwszym klubem była “Filmowa Wolna Trybuna”, którą założył w 1924 roku Charles Leger, a pierwszym klubem masowym był klub „Przyjaciół Spartakusa” założony w 1928 r. Kolejnymi krajami, w których zaczęły powstawać kluby filmowe, były Niemcy i Holandia. W 1947 r. powołano do życia w Cannes Międzynarodową Federację Klubów Filmowych (FICC – Fédération internationale des ciné clubs), zrzeszającą federacje krajowe.

W Polsce pierwsze kluby filmowe zaczęły powstawać w połowie lat 50. Pierwszym formalnie założonym DKF-em był, obecnie nieistniejący, warszawski „Po prostu”, który powstał przy tygodniku o tej samej nazwie. Rozpoczął on działalność 8 listopada 1955 r. projekcją filmu „Dyktator” Charlie Chaplina w sali kina Wiedza Pałacu Kultury i Nauki. 27 maja 1956 r. przedstawiciele 26 istniejących klubów powołali do życia Polską Federację Dyskusyjnych Klubów Filmowych. Pierwszym przewodniczącym Federacji został wybrany reżyser Antoni Bohdziewicz.

W latach PRL-u dyskusyjne kluby filmowe odgrywały ważną rolę kulturalną i społeczną. Umożliwiały poznanie filmów niedostępnych w oficjalnej dystrybucji (m.in. dzięki istniejącej, głównie w latach 60., tzw. “puli dkf-owskiej” filmów). Były też miejscem względnie swobodnej wymiany poglądów. Liczba DKF-ów stopniowo zwiększała się, aż do ok. 500 w latach 80.

Przełom 1989 roku spowodował zmniejszenie się liczby klubów. Obecnie funkcjonuje ok. 130 DKF-ów. W kadencji 2015-2018 przewodniczącym Polskiej Federacji DKF jest Grzegorz Pieńkowski. PF DKF organizuje m.in. Letnią Akademią Filmową w Zwierzyńcu.

Powyższe informacje pochodzą z Wikipedia (wolna encyklopedia).